Αποστολέας Θέμα: ΣΧΟΙΝΙΑ  (Αναγνώστηκε 3846 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Ψαροκασσελα

  • Συντονιστής
  • Ανώτερο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 55
ΣΧΟΙΝΙΑ
« στις: Σεπτέμβριος 19, 2009, 10:25:05 μμ »
ΣΧΟΙΝΙΑ 

Στην καθημερινοτητα μας ερχεται συχνα η ωρα που μια λαικη παροιμια μας βοηθαει να εκφρασουμε καλυτερα αυτο που αισθανομαστε.     Καποιες τετοιες παροιμιες ειναι και οι παρακατω. 
                                                                                                     
Του σχοινιου και του παλουκιου! [ανθρωπος διεφθαρμενος]
Το πηρε σχοινι κορδονι![επαναλαμβανει τα ιδια]
Το παρατραβηξε το σχοινι![ξεπερασε τα ορια]
Του χρειαζεται σχοινι και σαπουνι![εκτελεση,αγχονη]
Βαδιζει σε τεντωμενο σχοινι![κινειται στα ορια του καλυτερου και του χειροτερου]
Στο σπιτι του κρεμασμενου δεν μιλανε για σχοινι![μην κατηγορουμε αλλους για πραξεις που εχουμε κανει και οι ιδιοι]
Οταν λοιπον ο σοφος λαος μας ειναι δεμενος τοσο πολυ με αυτο το υλικο,ωστε να το χρησιμοποιει στο λογο του για να εκφραστει πιο ικανοποιητικα,σκεφτειτε τι πρεπει να κανουμε εμεις οι φιλοι της θαλασσας, οταν τα ναυτικα σχοινια,μαζι με τα συρματοσχοινα και τις αλυσιδες,ειναι απο τα κυριοτερα εφοδια πλοιων και σκαφων!
Συμφωνα με την ελευθερη εγκυκλοπαιδεια,σχοινια ειναι μακριες ευκαμπτες κατασκευες απο ινες,συνηθως φυτικες η συνθετικες,που χρησιμευουν κυριως για τη συγκρατηση η στηριξη αντικειμενων.
Ποτε γεννηθηκε το σχοινι?
Τα πρωτα υποτυπωδη δειγματα απο λεπτα κλαδια και δερμα,εμφανιστηκαν πριν απο 20.000 χρονια.Οι Αιγυπτιοι εκαναν το επομενο βημα προοδου,πλεκοντας ινες Παπυρου γυρω απο κλωναρια.Η μεγαλη ομως επανασταση εγινε απο τους Ελληνες και τους Ρωμαιους,που χρησιμοποιησαν μεταξυ αλλων και την κανναβη!Απο τους βλαστους της,εφτιαχναν ανθεκτικες ινες και στη συνεχεια επλεκαν σχοινια και σπαγκους.Ετσι λοιπον συντομα,τα σχοινια,εγιναν απαραιτητα εργαλεια αφενος στη στερια,μα πολυ περισσοτερο στη θαλασσα και την ναυπηγικη.
Με την παροδο του χρονου,οι Αγγλοι εξελιχτηκαν σε μεγαλους σχοινοποιους.Ειχαν την τυχη η κανναβη να φυτρωνει οπουδηποτε στο νησι τους και σε συνδιασμο με την περιοδο της αποικιοκρατιας,να κρατησουν το μονοπωλιο του σχοινιου σε πολλα μερη του κοσμου,μα κυριως στην Ευρωπη.Μεχρι και υπουργειο σχοινιου οργανωσαν!
Επειτα?
Επειτα στα βαθη της ανατολης γεννηθηκε το Μανιλα,που εφερε την απολυτη ισορροπια στην αγορα του σχοινιου!
Αναλογα λοιπον του υλικου κατασκευης τα συνηθεστερα σχοινια που χρησιμοποιουνται στη θαλασσα ειναι.
Τα Κανναβινα σχοινια,που κατασκευαζονται απο κανναβη,κατα προτιμηση Ιταλικη,που ειναι και η καλυτερη.Κυριο χαρακτηριστικο τους ειναι οτι δεν συστελονται οταν βραχουν και γιαυτο χρησιμοποιουνται στα ιστιοφορα.
Εδω πρεπει να σημειωσουμε κατι που ισως γνωριζετε η υποψιαζεστε.Η κανναβη,περιεχει ορισμενες δραστικες ουσιες που την καταστουν μεταξυ των ναρκωτικων φυτων.Γιαυτο το λογο σε πολλες χωρες δεν επιτρεπεται η καλλιεργεια της.Τα κανναβινα σχοινια χρειαζονται συντηριση.
Τα σχοινια Μανιλα,που παραγονται απο τις ινες των φυλλων του φυτου Musa Textilis [αγριομπανανιας].Τα φυτα αυτα καλλιεργουνται κυριως στις Φιλιππινες,την Ινδια και την Ινδονησια.Τα Μανιλα αντιδρουν καλυτερα στις διαβρωτικες ιδιοτητες του θαλασσινου νερου και γιαυτο χρησιμοποιουνται περισσοτερο των κανναβινων.[Χρειαζονται βεβαια και λιγοτερη συντηριση.]
Για να τονιστει η αξια τους μεσα απο την υπερβολη,στα ναυτικα στεκια λεγετε οτι το ονομα της πρωτευουσας των Φιλιππινων,Μανιλα προερχεται απο αυτες τις ινες.
Τα Καρυοσχοινα,η Καρυδοσχοινα,η Τζιβες,η Αραπικα,που κατασκευαζονται απο τις ινες του καρπου του κοκοφοινικα[Αραπικη Καρυδια],απο την οποια παιρνουν και το ονομα τους.Χωρες παραγωγης η Ινδια και η Σρι Λαγκα.Κυριο πλεονεκτημα τους οτι,δεν απορροφουν το νερο,γιαυτο και δεν βουλιαζουν.
Τα Ζιζαλ.Χωρες παραγωγης το Μεξικο,η Κενυα και η Τανζανια.Εναι σχοινια για γενικες χρησεις.
Τα Συνθετικα,η ναιλον,η σχοινια πετρελαιου,των οποιων η βιομηχανια εχει εξελιχθει πολυ τα τελευταια χρονια.Κατασκευαζονται απο διαφορες τεχνητες ινες,κυριως παραγωγες του πετρελαιου και εχουν χαρακτηριστικο τους οτι,δεν επηρεαζονται καθολου απο την υγρασια,δηλαδη δεν σαπιζουν.
Στο σημειο αυτο δεν πρεπει να ξεχασουμε και καποια σχοινια μικροτερου διαμετρηματος οπως π.χ τον.
Μερμιθο,κοινως Ναυτικος Σπαγκος.Ειναι ενα λεπτοτατο αλλα μεγαλης αντοχης σχοινι,που χρησιμευει στη ραφη,επιδιορθωση και κατασκευη πανιων.
Τη Ληγαδουρα και το Τρισιλιο που χρησιμοποιουνται για φιμωμα μεγαλυτερων σχοινιων.
Το Ιστιοραμα,που επισης χρησιμοποιειται στη συντηριση των πανιων.
Και λιγα λογια για το μετρο τους.
Το μακρος τους μετριεται,ειτε σε μετρα,ειτε σε οργιες.
Το παχος τους,σε χιλιοστα η ιντσες.[Τυλιγουμε μια κλωστη γυρω απο την περιφερεια του σχοινιου και επειτα μετραμε το μηκος της κλωστης].
Να θυμαστε!
1 ιντσα=2,54 εκατοστομετρα
12 ιντσες= 1 ποδι= 0,305 μετρα
36 ιντσες= 3 ποδια= 1 γιαρδα= κατι λιγοτερο του μετρου
6 ποδια = 2 γιαρδες = 1 οργια = 1,83 μετρα
Επιμενω σε αυτο γιατι εκτος απο τα σχοινια,σε οργιες,κατα το αγγλικο συστημα,μετραμε και τα βαθη της θαλασσας.[ΗΠΑ,Καναδας]
Δηλαδη ειναι πολλοι αυτοι που θα σας απαντησουν σε οργιες,οταν τους ρωτησετε.......''Τι βαθος εχει εδω καπετανιο? Φοβαμαι μηπως βρει η καρινα του σκαφους μου''.......
Στις προσδεσεις λοιπον με σχοινι χρησιμοποιουνται''ειδικοι κομποι''.
Το ειδικοι εχει μεγαλη σημασια!
Τα σχοινια σχεδιαζονται ετσι,ωστε να τα φορτωνουμε,ζοριζουμε,φορτιζουμε,κατα μηκος τους.Ενας κομπος ,κοβει ,ζοριζει ,φορτιζει ,το σχοινι καθετα,η καλυτερα εγκαρσια,με αποτελεσμα να αδυνατιζει την αντοχη του!Σαν ναυτοπροσκοποι γνωριζουμε πολλους κομπους.Το σημαντικο ομως ειναι,που,πως,ποτε και γιατι,χρησιμοποιουμε τον καθενα.Μια κακη προσδεση,σε ενα κακο σημειο,μπορει να αδυνατισει το σχοινι μεχρι και 50 τοις εκατο.Αυτο πρεπει να υπαρχει παντα στην ακρη του μυαλου μας![Αν θελετε να θυμηθητε η να γνωρισετε ναυτικους κομπους,ανατρεξτε στο εγχειριδιο του Ναυτοπροσκοπου της 6ης ομαδος].
Η αναγκη λοιπον στη θαλασσα,να παιρνουμε την ολοκληρωτικη αντοχη απο τα σχοινια,οδηγησε τους ναυτικους,στην ανακαλυψη δυο θαυμαστων κομπων!Της Γασας και της Ματισιας!
Γασα ειναι η τεχνικη με την οποια κατασκευαζουμε μια μονιμη θηλια σε ενα σχοινι και Ματισια ειναι η μονιμη συνδεση δυο σχοινιων ιδιου διαμετρηματος,με σκοπο να αυξησουμε το μηκος του.
Ειναι δυσκολοι πλεκτοι κομποι,που θα προτεινα να μαθαινονται μαζι με αλλους παρεμφερεις[φαναρι,φαναρογασα]οχι υπο πιεση,αλλα μεσα απο παιχνιδι τεχνικης,ικανοτητας και ανταγωνισμου.
Αν ωστοσο δεν μπορουμε η δεν εχουμε χρονο να μαθουμε κομπους ενας γενικος κανονας ειναι,να μεταφερουμε την αντισταση σε οσο περισσοτερο μηκος του σχοινιου μπορουμε,προσπαθωντας να αποφορτιζουμε σταδιακα,μεχρι το σημειο δεσιματος.Π.χ τρεις τεσσερεις βολτες σε εναν παπα,η σε κοτσανελο η σε δενδρο η σε πασαλο,πριν δεσουμε ειναι σωστη κινηση.
Έχουμε λοιπόν δύο κατηγορίες σχοινιών. Αυτά που βουλιάζουν και αυτά που δεν βουλιάζουν. Αν και πάνω από όλα σημαντικό ρόλο παίζει η κρίση υπάρχουν κάποιες κατευθύνσεις για το πού χρησιμοποιούμε την κάθε κατηγορία.
Σχοινιά που βουλιάζουν λοιπόν χρησιμοποιούμε για αγκυρόσχοινα, ναύδετα, πλωτά, μόνιμα ρεμέντζα, ρυμούλκια και αλλού, αφενός για να βοηθούν καδένες και άγκυρες να μένουν χαμηλά στον βυθό αφετέρου να μην υπάρχει κίνδυνος εμπλοκής με προπέλες διερχόμενων σκαφών.
Αυτά που δεν βουλιάζουν τα χρησιμοποιούμε για πριμάτσες, πλοράτσες, διασωσεις, μουστακόσχοινα. Δεν είναι λίγες οι πρυμνιοδετήσεις  που χάνονται στις κατασκηνώσεις εξαιτίας αυτής της μικρής αλλά σημαντικής λεπτομέρειας.Πλησιάζουν με κόπο οι κωπηλάτες στην παραλία το σκάφος γιατί αντιμετωπίζουν κι έναν αέρα 4-5 μποφώρ από το πλάι. Πετάει ο λέμβαρχος την πριμάτσα, αυτή βουλιάζει, δεν μπορούν να την δούν και να την αρπάξουν οι ναυτοπρόσκοποι που περιμένουν εκεί, χάνεται πολύτιμος χρονος και η βάρκα παρασέρνεται από τον καιρό πάλι στα ανοιχτά.
Επίσης στις διασώσεις τα σχοινιά πρέπει να μένουν στην επιφάνεια της θάλασσας για να τα δουν και να πιάσουν οι άνθρωποι που κινδυνεύουν.
Κλείνοντας αυτό το κεφάλαιο είμαστε υποχρεωμένοι να μιλήσουμε και για την συντήρηση τους. Τα σχοινιά είναι από τα ακριβότερα υλικά του σκάφους και πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μεγαλώσουμε την διάρκεια ζωής τους. Πρέπει να τα επιθεωρούμε σε τακτά χρονικά διαστήματα αφενός μήπως υπάρχουν ξεφτίσματα ή σπασίματα αφετέρου για να  τα αερίζουμε. Να γνωρίζουμε ότι ο μεγαλύτερος εχθρός τους είναι η υγρασία , άρα πρέπει να τα προφυλάγουμε από αυτήν. Βρεγμένα σχοινιά απαγορεύεται να κουλουριάζονται και να στοιβιάζονται. Αντιγράφω λοιπό από το εγχειρίδιο ναυτοπροσκόπων της 6ης ομάδος και συμπληρώνω όπου νομίζω ό,τι χρειάζεται.
1. πριν την πρώτη χρήση πρέπει να τεντώνουμε το σχοινί για να φύγουν οι ανάποδες βόλτες (βερίνες, τη συστροφή δηλαδή που κάνει ένα σχοινί και δημιουργεί εναν κόμπο, το κάνει δύσχρηστο, πλεγμένο και δεν το αφήνει να περάσει ούτε καν από ράουλο)
2.φιμώνουμε τις άκρες για να μην ξεφτίζουν.Ποτέ δεν αφήνουμε τηνάκρη ενός σχοινιού απροστάτευτη. Στην χειρότερη περίπτωση τυλίγουμε σφιχτά μονοτική ταινία που θα μας λύσει προσωρινά το πρόβλημα.Το φίμωμα είναι ένας εύκολος κόμπος που ανεξάρτητα αν απαιτείτα στα σημερινά συνθετικά σχοινιά δεν παύει να δείχνει ναυτοσύνη.Επίσης στην εργαλειοθήκη μας πρέπει να υπάρχει πάντα μία καβίλια, εργαλείο που βοηθάει στο πλέξιμο του σχοινιού.΄Εχει όμως και άλλες πρακτικές χρήσεις στο σκάφος.
3. μετά απο κάθε χρήση πλένουμε τα σχοινιά με γλυκό νερό για να φύγει το αλάτι.Τα πλένουμε σε βαρέλι ή σκάφη και δεν τα βρέχουμε απλά με λάστιχο. Αν βάλουμε δε και λιγο μαλακτικό ρούχων μέσα θα εκπλαγούμε από το αποτέλεσμα.
4. πρέπει να τυλίγονται με την φορά των εμβόλων. Κατά 99,9% δεξιόστροφα ή καλύτερα κατά την φορά των δεικτών του ρολογιού.Και επειδή το κουλούριασμα γίνεται τις περισσότερες φορές ασυναίσθητα ο καλός ο καπετάνιος πρέπει να γνωρίζει ποιός από το πλήρωμα του είναι αριστερόχειρας για να τον ενημερώσει ξεχωριστά
5. Τέλος τα σχοινιά πρέπει να αποθηκεύονται σε ξερό και αεριζόμενο μέρος.

« Τελευταία τροποποίηση: Σεπτέμβριος 20, 2009, 08:56:43 πμ από admin »